تبليغاتX
تنهای تنها
خدایا انکه در تنهاترین تنهاییم تنهایم گذاشت به حق تنهاییت در تنهاییش تنهایش نگذار
حالا دیدی همیشه در اخرین دقیقه ی بی باور گریه ها راه نجاتی هم هست....

               

             

            

             

 .........................

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم آذر 1386ساعت 22:14  توسط مهگل  | 

خودتو نکش اخرش همین جایی......

                   قبر 1

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم آبان 1386ساعت 15:55  توسط مهگل  | 

  واسه ایجاده تنوع.......

                                                                                                                                  

 

 

   

                                          

   

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم آبان 1386ساعت 15:10  توسط مهگل  | 

...

و گاهی افتادن در گرداب .. گرداب پریشانی و روزمرگی ..

و به سوگ نشستن برای خدای از دست رفته ات..

و ناگهان دوباره می آید .. از میان تمام نا امیدی ها ..! باز پیدایش می کنی!!..

و گاهی دست و پا می زنی در میان پنجه های سرد نا امیدی و گناه ..

و تقلا می کنی که آزاد شوی ولی در آخر ، تسلیم می شوی و

با چشمانی اشک آلود فقط ذره ذره جان دادن خودت را به تماشا می نشینی..

.. و خدایی که در این نزدیکیست .. لای گلهای حیاط ..دستت را می گیرد!!

 

                                           

             

پ.ن: و دلی که می گیرد .. و فقط دلش شکستن و هیچ شدن می خواهد..

پ.ن: و می فهمم که همین دوستان نادیده ی دنیای نامرئی مجازی،

تمام زندگی ام بودند و نمی دانستم !!..

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 18:30  توسط مهگل  | 

 

خدايا من اگر بد کنم تورا بنده ديگر بسيار است تو اگر با من مدارا نکني مرا خدايي ديگر کجاست؟؟؟؟

 

                        

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم مهر 1386ساعت 19:40  توسط مهگل  | 

 

هوا باراني بود خدا از هميشه به من نزديکتربود
 خدا اهسته در گوشم زمزمه کرد:
اي انسان تو گذر صادقانه را از ياد بردي
  حتي نگاه کردن به شبنم در يک صبح روحاني را فراموش کرده اي
اي انسان ملائکه بازگشت دوباره تو را به گوهر وجودي ات را چشم انتظارند
اين ها رو گفت و همه جا ساکت شد...........
من اين بار اشک ديدگان دنيوي ام را نابينا ساخته بود
ولي از هميشه بينا تر بوديم
با صدايي لرزان اما ملکوتي مانند هميشه فقط توانستم بگويم:
خدايا مرا ببخش!

                     

خدا جون منو ببخش!

                

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم مهر 1386ساعت 21:50  توسط مهگل  | 

 شوخی

مثل شوخی راهبه ها

دست خون آلود شسته به آب پاک

آب پاک به هم می پاشند

شوخی

مثل شوخی قاتلان

به تلنگری خون به چهره ی هم می پاشند

و تفنگ پر بر شقیقه های خالی هم می گذارند

شوخی

مثل آب بازی بچه ها

که هیچ به آینده نمی اندیشند

شوخی ، مثل زندگی ام

و دستانی که بخواهی نخواهی

خون آلود می شوند ...

 

                                  

   

                                        

+ نوشته شده در  جمعه ششم مهر 1386ساعت 17:19  توسط مهگل  | 

 

گاهی انقدر به همه شک می کنم که به مرض جـــنون می رسم .. درست مثل الان!!

گاهی حـــالم از زندگی به هم می خـــوره.. درست مث الان!!

گاهی از این آدمی که هستم تعجـــب می کنم .. نمی تونم  بشناسمش .. درست مثل الان!!

 

زندگی چون قفسی ست

قفسی تنگ پر از تنهایی

و چه خوب است غفلت آن زندانبان ..

و بعد هم پـــرواز!!...

 

کاش این زندانبان اجازه ی رهایی رو بهم می داد .. احتیاج دارم بهش ..

رهایی .. از این شـــوخی تلخ خـــداوند!...

 

درختی به بلندای افــکار تو نیاز دارم

                                  تا خود را از آن بیـــاویزم

            و یا دریایی به عمق دلم

                             تا در آن غـــرق شــوم...

 

کی گفته "به دنیـــا بگوییـد بایســتد" ؟؟؟!!!!!!!

خواهشآ نه !

 

به دنیــا بگویید نایســتد!!! زدتر برود تا آبــرویمان نرفته!!!...

 

                          

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386ساعت 18:21  توسط مهگل  | 

 

                                   دارم به هذیان می افتم

                                      چرا نمی میرم پس

                             وقتی می دانم پس از مرگ من هم

                                 نوشدارویی نخواهد رسید ...

                        گویا هنوز خیالباف و کودک و احمق مانده ام ...

 

                                     
+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم شهریور 1386ساعت 18:53  توسط مهگل  | 

بعد از آنکه

شب آمد و شب رفت

ســتاره ای در دست هایت گذاشتم

و گفتم :

"یــــادم تو را برای همیــــشه فراموش.."

به خود که آمدم ، دیدم

هم تو رفتـــه ای و هم ســـتاره را از دست داده ام .

....

حالا هرچه بیشتر به دنبال آن ســـتاره ی بی آسمان می روم

کمتر به دست های تو می رسم ..

اما همین امروز به خانه که بر می گشتم ،

پشت شیشه ی مغازه ای در دو نبش بعـــدازظهــــر و غــــروب

تکه کاغذی چسبیده بود :

"یک عدد ســـتاره پیدا شده ! صاحبش با دادن تنها یک نشانی ، بیاید و آن را ببرد!"

اما دیگر چه فایده ؟!...

حالا که دست های تو را از دست دادم

چه فرقی می کند

که یک آســـمان هم بی ســـتاره باشــد ...

 

                          

برای شخص خاصی نیست...!

+ نوشته شده در  جمعه نهم شهریور 1386ساعت 17:52  توسط مهگل 

 

خدایا

 

خدايا تو خيلي بزرگي و من خيلي كوچك جالب اينجاست كه تو به اين بزرگي هيچ وقت من رو به اين كوچيكي فراموش نميكني ولي من به كوچيكي توبه اين بزرگي رو گاهي فراموش ميكنم ...............

 

 

            

                        

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم شهریور 1386ساعت 21:14  توسط مهگل  | 

 

 

گفتي خدافظ ...

 

گفتم خدافظ...

 

گفتي پشيموني...

 

گفتم که هرگز...

 

نفس بريده...

 

دستايه لرزون...

 

اشک تويه چشمام ...

 

حيف نگفتم بمون  ...!

 

                                                                         

                                    

                                                

 

                                                   

 

                                           

 

+ نوشته شده در  شنبه سوم شهریور 1386ساعت 16:10  توسط مهگل  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386ساعت 15:57  توسط مهگل  | 

 

                                       از من جدا می شود و یکراست

                                   در کوچه پس کوچه ها پرسه می زند ،

                                        روح آشفته ی من در خواب ...

                                                      

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386ساعت 16:54  توسط مهگل  | 

 تو مــــاه را

بیشــــتر از همه دوست می داشتی

و حالا

ماه هر شب

تـــو را به یاد مـــن می آورد

می خواهم فراموشت کنم

اما این مــــاه

با هیچ دســـتمالی

از پنجــــره پــاک نمی شـــود!!...

                                       

                                                        

                    

                               

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386ساعت 18:32  توسط مهگل  |